بخشش

روزی پطرس یکی از شاگردان مسیح از او پرسید: سرور من. تا چند بار برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟

عیسی پاسخ داد: به تو میگویم نه هفت بار، بلکه هفتاد مرتبه هفت بار.

سپس شروع به تعریف مثالی کرد و فرمود: شاهی تصمیم گرفت با خادمان خود تسویه حساب کند. پس شروع به حسابرسی کرد، شخصی را نزد او آوردند که ده هزار قنطار به او بدهکار بود. چون نمیتوانست قرض خود را بپردازد، اربابش دستور داد او را با زن و فرزندان و تمامی دارائیش بفروشند و طلب را وصول کنند. خادم پیش پای ارباب به زانو درافتاد و التماس کنان گفت: مرا مهلت ده تا همه قرض خود را ادا کنم. پس دل ارباب سوخت و قرض او را بخشید و آزادش کرد. اما هنگامی که خادم بیرون میرفت، یکی از همکاران خود را دید که صد دینا به او بدهکار بود. پس او را گرفت و گلویش را فشرد و گفت: قرضت را ادا کن. همکارش پیش پای او به زانو درافتاد و التماس کنان گفت: مرا مهلت ده تا قرض خود را بپردازم. اما او نپذیرفت، بلکه رفت و او را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد. هنگامی که سایر خادمان این واقعه را دیدند، بسیار آزرده شدند و نزد ارباب خود رفتند و تمام ماجرا را بازگفتند. پسر ارباب، آن خادم را نزد خود فرا خواند و گفت ای خادم شرور، مگر من محض خواهش تو تمام قرضت را نبخشیدم؟ آیا نمیبایست تو نیز بر همکار خود رحم میکردی، همانگونه که من بر تو رحم کردم؟ پس ارباب خشمگین شده، او را به زندان افکند تا شکنجه شود و همه قرض خود را ادا کند.

این مثال من رو به یاد دعای قسمتی از دعای ربانی مسیح میاندازه که فرمود: قرضهای ما را ببخش، چنانچه ما نیز قرضداران خود را میبخشیم.

در واقع مسیح دارد ما رو اینطور تعلبم میدهد که اگر کسی رو نبخشیم چطور میتوانیم انتظار داشته باشیم که خدا ما رو ببخشه؟ حالا که خداوند حاضر شده ما رو به رایگان ببخشه، ما چطور حاضر نمیتوانیم همدیگر رو ببخشیم؟

لذتی که در بخشش هست در انتقام نیست. از قدیم گفتن: بخشش از بزرگان است.

حالا شما هم تصمیم بگیرد از همین الان هر کس رو که نبخشیدید ، ببخشید . چون در این صورتکه خدا ما رو می بخشه.

	نويسنده	موضوع: بخشش (دفعات بازدید: 92 بار)
0 کاربر و 1 مهمان درحال دیدن موضوع.